Serbia po polsku

Ajvar Jesienią w Serbii w każdym domu pachnie pieczona papryka. To ona właśnie jest głównym składnikiem ajvaru.  Ta pikantna pasta występuje w wersji ostrej i łagodnej. Czasami oprócz papryki i oleju dodawany jest do niej pieczony bakłażan. Ajvar może służyć do smarowania pieczywa lub jako dodatek do dania. A słoiczek ajvaru to idealna pamiątka z Serbii. ajvar Kajmak Ten słony krem, nieco podobny do masła, jest typowm produktem serbskim, wspaniały do kanapek ale też jako dodatek do gorącego dania, na którym się smakowicie rozpuszcza. Tradycyjnie się go je z gorącym pieczywem, w które wsiąka tworząc przepyszne połączenie. Prawdziwy kajmak można kupić na bazarach, gdzie jest sprzedawany na wagę, a każdy sprzedawca twierdzi, że to jego kajmak jest najlepszy i najprawdziwszy. Produkty w opakowaniach fabrycznych, oferowane w sklepach, nie dorównują mu smakiem i często stanowią jedynie namiastkę. kajmak Burek To podstawowe danie śniadaniowe w Serbii. To...

Zazwyczaj w przeddzień slavy  gospodyni piecze kolač. Jest to drożdzowy chleb z białej, pszennej mąki z dodatkiem wody święconej. Wygląd takiego kolača w dużej mierze zależy od umiejętności plasycznych i kulinarnych pani domu ale pewne elementy są niezbędne i znajdują się na wszystkich wypiekach przygotowywanych z okazji slavy. Kolač  jest symbolem ciała Chrystusa, wino, którym się go polewa przedstawia krew Chrystusa. Dlatego na środku tego okrągłego chleba, znajduje się pieczęć z wyciśniętymi w cieście z literami IS HS NI KA (w cyrylicy oczywiście), co jest skrótem greckiego "Jezus Chrystus zwycięża". Drewniane pieczątki z literami kupuje się w cerkwii ale często są przekazywane z pokolenia na pokolenie. žito  pieczęć Inne ozdoby różnią się w różnych domach. Najczęściej są to symboliczne przedstawienia próśb skierowanych do Boga. Kłos zboża oznacza prośbę o dobre zbiory, gołąb - zdrowie, radość i spokój w domu, księga - wiedzę i su...

Slava to dzień kiedy serbska rodzina czci swojego partona, jednego ze świętych prawosławnych i wspomina wszystkich swoich zmarłych przodków. Ta tradycja ma korzenie w okresie przedchrześcijańskim. Do momentu przyjęcia nowej religii rodziny miały swoich pogańskich opekunów i ten zwyczaj pozostał, tylko parton został zamieniony chrześcijańskim świętym.  Slava jest świętem odróżniającym Serbów od innych prawosławnych narodów, które jej nie mają. Niewątpliwie jest to obyczaj związany z prawosławiem ale przede wszystkim to rodzinna tradycja. Przenoszona jest z ojca na syna. Kobiety, wychodząc za mąż, przyjmują slavę rodziny męża. To doskonała okazja do spotkania się w rodzinnym gronie. Nieodłącznym elementem slavy jest slavski kolač – chleb, žito – ugotowana pszenica zmielona i zmieszana z cukrem, orzechami i przyprawami, czerwone wino i slavska sveća – świeca. W przeddzień święta gospodyni piecze kolač , używając do jego wyrobu święconej wody. Kolač jest ozdabiany deko...

Belgrad nie ma zachwycającej architektury, nie padniecie Państwo na kolana przed jego wspaniałymi budowlami i pomnikami, a rozwiązania urbanistyczne nie wywołają fascynacji.  Ale Belgrad ma swój niewątpliwy i niepowtarzalny urok, atmosferę, którą oczarowuje turystów, ma "duszę". To miasto umiejętnie łączy wpływy różnych kultur i tworzy ujmujące połączenie starego i nowego, wschodniego i zachodniego. To zachwyca odwiedzających gości i każe im wracać w to miejsce wiele razy. Proponuję Państwu pieszą wycieczkę mojego autorstwa, w czasie której postaram się przedstawić koloryt Belgradu, jego interesujące miejsca, czasami ukryte przed wzrokiem turysty i nie zawsze wspominane w przewodnikach. Będziemy nieśpiesznym krokiem przemierzać ulice, którymi przed dwoma tysiącami lat przechodzili rzymscy legioniści, przespacerujemy się po wielowiekowej twierdzy usytuowanej tuż nad ujściem Sawy do Dunaju, będziemy podziwiać jej średniowieczne mury i potężne bastiony ob...

Kilkaset metrów od Belgradzkiej Twierdzy i parku Kalemegdan, na środku Dunaju znajduje się wspaniała oaza zieleni i prawdziwe zielone płuca stolicy - Wielka Wyspa Wojenna ( Veliko Ratno Ostrvo ). To tu, na około 200 hektarach objętych ochroną gniazdują liczne ptaki. Wiele z nich przylatuje tu z Europy północnej spędzać zimę i wyspa jest dla nich "ciepłymi krajami". Ornitolodzy naliczyli 200 gatunków ptaków, które można tu spotkać o różnych porach roku. Jest to duża liczba, bo cała ornitofauna Serbii liczy około 400 gatunków. Dla dużej liczby gatunków belgradzka wyspa jest miejscem odpoczynku w czasie wiosennych i jesiennych przelotów między południem a północą kontynentu, co zapewnia jej międzynarodowe znaczenie i stanowi jeszcze jedną z przyczyn objęcia jej ochroną. Wyspa jest lekko podmokła i praktycznie co roku zalewana przez rzekę, co kilkanaście lat całkowicie. W czasie takich powodzi widać tylko czubki drzew. Potem przyroda mozolnie odbudowuje wszystk...

Nieopodal katedry Archaniola Michała w Belgradzie, parę kroków od deptaku księcia Michała, którym przechodzą prawie wszyscy turyści, znajduje się dwór księżnej Ljubicy. Księżna była żoną księcia Miłosza, założyciela dynastii Obrenović. Budynek zbudowany według projektu Hadži Nikole Živkovića, miał był siedzibą panującej dynastii. Jedank w związku z małą odległością od Turków okupujących twierdzę, książe Miłosz rzadko w nim bywał, ale dwór stał się rezydencją jego syna Michała. Dziś posiadłość jest częścią Muzeum Miasta Belgradu. Możemy tu podziwiać wnętrza serbskich domów 19. wieku. Zobaczymy tu pomieszczenia w stylu orientalnym jak pokój księżnej, divanhana - sala do przyjmowania gości ale też salon królowej Natalii w stylu Napoleona III, jej meble z drewna pokryte wspaniałymi tkaninami brokatowymi. Jednak oprócz ciekawej kolekcji mebli i przedmiotów codziennego użytku  możemy obejrzeć monodram, w którym występuje historyk sztuki i jednocześnie kustosz muzeum Nat...

Trzeciego września 1939 roku, parę dni po tym gdy Niemcy zaatakowały Polskę, w Belgradzie, w ciszy przed burzą, odbył się wyścig o Wielką Nagrodę Belgradu - Grand Prix. Było to największe wydarzenie sportowe w złotych czasach automobilizmu. Po wojnie tego typu zawody przekształciły się w Formułę I. fot. Muzej automobila, Belgrad Wyścig w 1939 roku zorganizowano z okazji urodzin młodego króla Piotra II Karađorđevića, a jego trasa biegła wokół parku Kalemegdan i Belgradzkiej twierdzy. Liczyła ona 3 km i obejmowała 50 okrążeń. Z powodu wybuchu wojny, wielu kierowców odwołało swój udział. Zwyciężył słynny włoski kierowca wyścigowy Tazio Nuvolari.  fot. http://official.etiquetanegra.eu/tazio-nuvolari/ Na tej samej trasie, w poprzednią sobotę, 10 września, odbył się wyścig rewialny, w którym uczestniczyły samochody-eksponaty z belgradzkiego muzeum samochodów, motocykle i oczywiście Fiće (Zastava). Sama trasa przez 77 lat niewiele się zmieniła i miasto ma...